Szukasz gotowych spółek do rejestracji (założenia) spółki w Warszawie? Na sprzedaż setki spółek!

KTO FINANSUJE ŚWIATOWY WZROST GOSPODARCZY?

Kiedy odtworzono rezerwy banków centralnych, europejskie centra finansowe zostały zobowiązane, zgodnie z postanowieniami konferencji w Bretton Woods, do zaprzestania jakiegokolwiek dyskryminowania waluty amerykańskiej.

Niemniej jednak trudności, jakie napotykali członkowie Europejskiej Organizacji Współpracy Gospodarczej były tak duże, że Europejska Unia Płatnicza usiłowała przekształcić się w rynek dewizowy, aby ułatwić wzrost wzajemnej wymiany handlowej i regulowanie płatności. Na życzenie Waszyngtonu, i pod jego presją, państwa europejskie musiały jednak zrezygnować z prób stworzenia strefy walutowej, odrębnej od strefy dolarowej. Europejska Unia Płatnicza została rozwiązana w 1958 r.

Mimo tych osiągnięć szybki rozwój wymiany handlowej spowo- dowal, że nadwyżki handlowe Europy kontynentalnej przyniosły w efekcie wzrost deficytu Stanów Zjednoczonych i szybkie pogarszanie się ich bilansu płatniczego.

Dochód, tzn. zysk z kapitału nie był w stanie uzupełnić bieżącego deficytu i osłabienie waluty amerykańskiej było nieuchronne. Przez pewien czas, ograniczony zresztą, rzeczywistość tę maskowało istnienie rynku eurodolarowego. Ponieważ Stany Zjednoczone nie stosowały ograniczeń dewizowych, można było w każdej chwili przekształcić dolary amerykańskie w dolary obrotu zagranicznego. Te zewnętrzne dolary, za pośrednictwem prywatnych organizacji bankowych i przedsiębiorstw bankowych, dały właśnie początek euro- dolarom, które pozwoliły na zwielokrotnienie ilości dolarów będących w obiegu na świecie. W ten sposób od lat pięćdziesiątych globalna ilość dewiz amerykańskich przekraczała mocno stan rezerw w złocie. Stany Zjednoczone po upływie ćwierć wieku znalazły się więc w podobnej sytuacji jak państwa europejskie po zakończeniu I wojny światowej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.