Szukasz gotowych spółek do rejestracji (założenia) spółki w Warszawie? Na sprzedaż setki spółek!

DEKLARACJA Z 15 SIERPNIA 1971 – KONTYNUACJA

Członkowie „Grupy Dziesięciu”, tzn. Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Japonia, Kanada i sześć państw Wspólnoty Gospodarczej, postanowili wówczas położyć kres chwiej ności dolara i ustanowić marginesy fluktuacji wyższe niż te, które przewidziano w Bretton Woods. W stosunku do dolara zostały one rozszerzone z 1% do 2,25%, a więc rozszerzono amplitudę wahań kursów w operacjach natychmiastowych do 4,5% i w odłożonych do 9%. Tym samym stałość kursów została częściowo ustanowiona. Podtrzymano też zasadę niewymienialności dolara na złoto. Ponadto dolar został zdewaluo- wany o 16,8% w stosunku do jena, o 13,5% w stosunku do marki niemieckiej i 8,5% względem franka francuskiego i funta szterlin- ga. Cena uncji złota wzrosła z 35 do 38 dolarów.

Reakcje państw europejskich były łagodne. Wspólnota Europejska korzystając z pretekstu, jaki stanowiły prośby Danii, Irlandii i Norwegii dotyczące przyłączenia się do EWG, postanowiła utworzyć „europejski wąż walutowy”. Na mocy układów podpisanych w Bazylei w marcu 1972 roku państwa europejskie wprowadziły ograniczenie wahań kursów swych walut do 1,125% w stosunku do kursów przyjętych przez nie wcześniej w relacji do dolara. Mówiąc inaczej w łonie „węża” granice natychmiastowych kursów wahań zostały sprowadzone do 2,25%, a granice kursu odłożonego, tzn. z dnia na dzień, do 4,5%.

Po przekroczeniu tych granic nazywanych marginesem płynności, banki centralne miały interweniować na rynku dewizowym. Elastyczność kursów ograniczona zobowiązaniami narzuconymi przez „węża monetarnego” prowadzi w praktyce do zniknięcia Gold Exchange Standard. W ten sposób doszło do uzdrowienia wymiany międzybankowej, ponieważ banki centralne interweniując na rynku dewizowym za pomocą walut krajowych były zmuszone bilansować swe rachunki wynikające z owych interwencji. Dublowanie podstaw kredytowych zostało zniesione, a kapitał – uwolniony, gdyż przestał być uważany, zgodnie z Układami Waszyngtońskimi, za płatności bieżące. Europejska Wspólnota Gospodarcza zaczęła się zastanawiać po raz pierwszy nad perspektywami prawdziwej unii gospodarczej i monetarnej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.